ضرورت افزایش ایستگاههای لرزهنگاری به منظور ایجاد بانک اطلاعاتی جامع از کاتالوگ زمینلرزهها در سراسر کشور احساس میشود.
به گزارش ایسنا، دکتر «حسین حمزهلو»، عضو هیات علمی پژوهشکده زلزلهشناسی پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله با بیان این مطلب اظهار کرد: «در زلزلهشناسی مهندسی، خطر زمینلرزه در نواحی مختلف کشور با استفاده از روشهای احتمالی و براساس اطلاعات به دست آمده از مدل لرزهزمینساخت منطقه موردنظر مطالعه میشود و در مرحله بعد با استفاده از روشهای عددی و تئوریهای زلزلهشناسی از مدل پوسته زمین و شرایط خاستگاهی مناطق شهری مدنظر، برآورد واقعگرایانهای از جنبش نیرومند زمین و ریزپهنهبندی و خطر زلزله انجام میشود.»
وی ادامه داد: «در بخش دیگر مطالعات، پارامترهای چشمه زمینلرزهها با استفاده از دادههای شتابنگاری یا دادههای لرزهنگاری بررسی شده و با دادههای حوزه دور مقایسه میشود.»
حمزهلو با اشاره به نصب 14 ایستگاه لرزهنگاری باندپهن در مناطق مختلف از سوی پژوهشگاه به منظور ثبت تاریخچه زمانی سرعت زمینلرزه خاطرنشان کرد: «در حال حاضر بیش از هزار و 100 دستگاه شتابنگاری در کشور وجود دارد که از سوی مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن نصب شده و به مطالعه چشمه زمینلرزه، کاهندگی در فلات ایران و بررسی زمین لرزههای القایی و هشدار سریع میپردازند.»
به گفته وی، درحالحاضر درخصوص هشدارهای سریع خطر، دادهها تنها روی کاغذ صحیح است و هنوز سیستم هشدار سریع در کشور وجود ندارد که برای رفع این مشکل باید شبکه شتابنگاری گستردهای متصل به یک سیستم مرکزی به صورت آن لاین وجود داشته باشد.
حمزهلو درخصوص جایگاه مهندسی زلزله شناسی در ایران گفت: «براساس تعداد مقالات ارایه شده به کنفرانس بینالمللی مهندسی زلزلهشناسی ژنو در سال گذشته و کنفرانس سال آینده پکن، ایران همچنان جزو چهار کشور اول است که نشان میدهد پس از رخداد زمین لرزه منجیل (1369) محققان توجه زیادی به مهندسی زلزله و زلزلهشناسی داشتهاند و این علم در کشور سیر صعودی درپیش گرفته است.»
وی تاکید کرد: «برای انجام مطالعات دقیق و جامع درباره خطر زلزله نیازمند دو منبع اساسی شامل شناسایی وضعیت فعال بودن گسلهای کشور و کسب اطلاعات جامعتر نظیر نرخ لرزش هر گسل، هندسه و ژئومتری آن و نیز بانک اطلاعاتی جامع از کاتالوگ زمینلرزهها با گسترش ایستگاههای لرزهنگاری در سطح کشور به منظور برآورد بهتر کانون زمینلرزه و تخمین دقیقتر بزرگای آن هستیم.»
عضو هیات علمی پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله تاکید کرد: «در مناطقی که خطر زمینلرزه در آن بسیار بالاست، میتوان با ایجاد شبکههای موقت، برآورد بهتری از خطر زمینلرزه داشت، به ویژه در مناطقی نظیر شرق ایران که شکاف اطلاعاتی وجود دارد، ضرورت افزایش ایستگاهها بیشتر احساس میشود.»
